
Bir raporun üzerine yanlış sürümü kaydetmek, bilgisayar bozulmadan da veri kaybı yaratabilir. Dosya Geçmişi, kişisel dosyaların önceki kopyalarına ulaşmayı sağlayan Windows araçlarından biridir. İşletim sisteminin tamamını yeniden kurmakla aynı amaçta değildir. Buradaki örnek Windows 11 üzerinden belge yedekleme düzeni kurmaya odaklanır; farklı sürümlerde görünüm değişebilir.
Önce hangi dosyaların korunacağını belirleyin
Belgeleriniz yalnızca Belgeler klasöründe olmayabilir. Masaüstündeki çalışma dosyaları, farklı sürücüdeki projeler ve uygulama dışa aktarımları için kısa bir liste hazırlayın. Listeyi gerçek konumlarla yazın: “okul çalışmaları” yerine ilgili klasörün nerede olduğunu belirtin. Böylece yedek kapsamını varsaymak zorunda kalmazsınız.
Dosya Geçmişi, kitaplıklardaki verilerle çalışır. Microsoft’un rehberi özel klasörlerin mevcut veya yeni kitaplıklara eklenebileceğini açıklar. Kapsama almak istediğiniz her konumu arayüzde kontrol edin. Yalnızca bulutta bulunan ve bilgisayara indirilmemiş dosyaların yerel kopyaları varmış gibi davranmayın; sağlayıcının çevrimdışı dosya düzenini ayrıca inceleyin.
Yedek hedefini çalışma diskinden ayırın
Uygun kapasitede bir harici disk veya desteklenen ağ konumu hazırlayın. Aynı fiziksel diskte başka klasöre kopyalamak, o diskin arızasına karşı bağımsız koruma sağlamaz. Hedef diskte başka önemli dosyalar varsa herhangi bir biçimlendirme işlemini kabul etmeden önce bunların durumunu kontrol edin.
Örneğin 80 GB kişisel belge için yalnızca 81 GB boş alanı olan bir hedef, sürüm biriktirmek açısından dar kalabilir. Gerekli kapasite dosya değişim hızına ve saklama tercihlerine bağlıdır. Her kullanıcı için geçerli tek bir kapasite çarpanı yoktur; ilk haftalardaki büyümeyi izlemek daha gerçekçi plan sağlar.
Dosya Geçmişi’ni etkinleştirin
Başlat aramasında Dosya Geçmişi’ni bulun ve ilgili Denetim Masası ekranını açın. Hedef sürücüyü seçin, ardından özelliği etkinleştirin. İlk kopyalamanın tamamlanmasını bekleyin. Disk bağlı görünse bile son başarılı işlem zamanını kontrol etmek, sistemin gerçekten çalıştığını anlamak için gereklidir.
Kapsanan klasörleri tek tek örnekleyin. İş belgeleri farklı bir dizindeyse bu dizinden küçük bir deneme dosyası seçin. Hedefi sonradan değiştirdiğinizde geçmiş kopyaların ne olacağına ilişkin ekran açıklamalarını okuyun. Bir ayarı değiştirmenin eski arşivi otomatik taşıdığını varsaymayın.
Geri yükleme provasını özgün dosyanın dışında yapın
Deneme belgesine bir cümle ekleyin ve yeni kopyanın alınmasını bekleyin. Ardından önceki sürümler ekranında daha eski içeriği bulun. Mümkünse farklı bir klasöre geri yükleyin. Böylece güncel dosyanın üzerine yazmadan hem eski metni hem mevcut metni karşılaştırabilirsiniz.
Provanın sonucu somut olmalıdır: belge açılıyor mu, beklenen sayfalar yerinde mi, dosyanın tarihi doğru mu? Bir klasörün geri gelmesi içindeki bütün belgelerin kullanılabilir olduğunu tek başına göstermez. Özellikle nadiren açılan arşivlerden de zaman zaman örnek seçin.
Bağlantı ve kontrol alışkanlığı oluşturun
Harici diski çekmecede tutup aylarca bağlamamak, aradaki çalışmaları yedeksiz bırakır. Çalışma yoğunluğunuza uygun bağlantı ve kontrol zamanı belirleyin. Kopyalama bitince diski sistemin güvenli çıkarma yöntemini kullanarak ayırın. Ayrı tutulan ikinci bir kopya, tek hedefin kaybı veya arızası karşısında ek dayanıklılık sağlayabilir.
Kurulum notuna hedef diskin adını, kapsamı ve son başarılı deneme tarihini ekleyin. Bilgisayar değiştirirken bu not sizi yeniden keşif yapmaktan kurtarır. Yedekleme düzeninin başarısı açılan anahtardan çok, ihtiyaç duyduğunuz dosyaya geri dönebilmenizle ölçülür.